Η ταινία «Καποδίστριας» αποτελεί μια ιδιαίτερα προσεγμένη κινηματογραφική προσπάθεια, που σέβεται τόσο την ιστορική πραγματικότητα όσο και το μήνυμα που επιδιώκει να μεταδώσει. Από τα πρώτα λεπτά γίνεται σαφές ότι το έργο έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό: να αναδείξει την προσωπικότητα του Ιωάννη Καποδίστρια και την πορεία της νεότερης Ελλάδας μέσα από μια σοβαρή και ποιοτική προσέγγιση.
Σε ιστορικό επίπεδο, τα γεγονότα που παρουσιάζονται ευθυγραμμίζονται με τις διαθέσιμες πηγές και τη βιβλιογραφία. Είναι αλήθεια ότι έχουν παραλειφθεί ορισμένες πτυχές από τη ζωή του Κυβερνήτη —τις οποίες όσοι έχουν μελετήσει σε βάθος την Επανάσταση είναι σε θέση να εντοπίσουν. Παρότι αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να εμπλουτίσουν περαιτέρω το τελικό αποτέλεσμα, η απουσία τους δεν αλλοιώνει το βασικό μήνυμα της ταινίας ούτε αποσπά τον θεατή από τον πυρήνα της αφήγησης.
Η ροή της ταινίας είναι ομαλή, με σαφή ρυθμό που δεν κουράζει. Η ιστορία εξελίσσεται με συνοχή, ενώ τα σημεία που ενδεχομένως «λείπουν» γίνονται αντιληπτά κυρίως από ένα πιο εξειδικευμένο κοινό. Για τον μέσο θεατή, το έργο παραμένει απόλυτα κατανοητό και σωστά δομημένο.
Οι ερμηνείες αποτελούν ένα από τα ισχυρότερα σημεία της παραγωγής. Οι ηθοποιοί προσεγγίζουν τους ρόλους τους με σοβαρότητα και σεβασμό, ενισχύοντας τη δραματικότητα και το ιστορικό βάρος των χαρακτήρων που υποδύονται.
Στον τεχνικό τομέα, ο ήχος είναι άριστος, η σκηνοθεσία ιδιαίτερα φροντισμένη και η διεύθυνση φωτογραφίας υψηλού επιπέδου. Αν και θα μπορούσαν να είχαν επιστρατευθεί ακόμη πιο προηγμένα τεχνικά μέσα για ένα πιο εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα, η συνολική αισθητική παραμένει άρτια και επαγγελματική.
Σε συναισθηματικό επίπεδο, η ταινία ίσως να μην ανατρέπει την οπτική όσων γνωρίζουν ήδη καλά την ελληνική ιστορία, ούτε επιδιώκει να προκαλέσει έντονο προβληματισμό. Υπάρχουν, ωστόσο, σκηνές με γνήσια συγκινησιακή φόρτιση, η οποία λειτουργεί ανάλογα με την προσωπική σχέση του κάθε θεατή με το ιστορικό θέμα.
Το κεντρικό μήνυμα του έργου συνοψίζεται στη φράση:
«Ζήτω η Ελλάς, ζήτω ο Μπαρμπαγιάννης»
Πρόκειται για μια αναφορά που αποτυπώνει το πνεύμα της εποχής, την αγωνία για τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους και την ανιδιοτελή προσφορά προς την πατρίδα. Συμπερασματικά, είναι μια ταινία που αξίζει να παρακολουθήσουν όλοι οι Έλληνες αλλά και οι φιλέλληνες, είτε για να θυμηθούν είτε για να γνωρίσουν καλύτερα μία από τις εμβληματικότερες μορφές της ιστορίας μας.